Heksen, ook wel wiccan genaamd, volgen een neo-heidense natuurreligie welke gebaseerd is op de verering van de Grote Moedergodin en de Gehoornde God. Voor heksen manifesteert het goddelijke zich in de natuur. De maangetijden (Grote Moedergodin) en de seizoenen (de 8 sabbats) spelen dan ook een grote rol voor heksen. De magie van heksen is voornamelijk gebaseerd op hun kennis van kruiden. Heksen zijn in tegenstrijd met wat nogal dikwijls verondersteld wordt gericht op het positieve en het helpen van anderen. De belangrijkste regels voor heksen of wiccan zijn nu eenmaal

• "doe wat je wil, maar doe niemand kwaad"
• "alles wat je doet zal drie maal tot je terugkeren"

Voor heksen belichaamd de Gehoornde God het mannelijke in de hekserij en is afgeleid van de jacht, vroeger werd er immers veel gejaagd op gehoornde dieren met gevolg dat de mannelijke God als gehoornd figuur voorgesteld werd, onder invloed van o.a. het Christendom leidde dit tot een negatieve voorstelling van heksen en de hekserij door de associatie van de Gehoornde God met de duivel. In de hekserij stelt de Grote Moedergodin voor de heksen dan weer het vrouwelijke voor d.m.v. de vruchtbaarheid, welke voor de vrouw afgeleid werd a.d.h.v. de maan en de maanstanden.
In 1954 werden heksen en wiccan pas bekend door de inspanningen van Gerard Gardner die openlijk over heksen en hekserij sprak. Hijzelf werd in 1939 als heks in een coven (heksenkring) in het geheim ingewijd, omdat heksen en hekserij in Engeland toen nog verboden was. Tegenwoordig worden heksen beschouwd als bezitters van waardevolle kennis en vaardigheden welke anderen helpen.